Nina

Italië was onlangs in de ban van de bevallige Elena Tambini. Niet haar prestaties als scheidsrechter waren talk of the town. Dat ze ook nog fotomodel was, trok meer de aandacht. De Zwitsers haastten zich om te melden dat zij met Aurélie Bollier de knapste vrouwelijke ref hadden. Wel, in Vlaanderen moeten we niet onderdoen. Bij ons gaan de voetbalharten wat sneller slaan als lijnrechter Tina Tyteca (24) langs het veld loopt

Post Image

De mooiste scheidsrechter van het land

Lorem ipsum dolor sit amet consectetur

Zelf moet ze eens lachen met die verhoogde Italiaanse aandacht voor de arbitrage. “Ik heb die berichten ook gezien en vond de reacties wat overdreven. Vrouwelijke scheidsrechters zijn een taboe en al zeker als ze nog mooi zijn ook. Mocht een man ref en fotomodel zijn, zou daar minder heisa rond ontstaan.”

Feit is natuurlijk wel dat vrouwelijke scheidsrechters een zeldzaamheid blijven. Waarom wou jij er per se voor gaan?

“Omdat ik altijd met voetbal bezig geweest ben. Mijn broer en vader voetbalden en waren hevige supporters van Club Brugge. Wij gingen dus veel naar de matchen kijken. Zelf speelde ik in de tuin met ingebeelde commentaren van Rik De Saedeleer. En toch heb ik me pas op mijn twaalfde bij een voetbalclub ingeschreven. Dat is vrij laat. Lang heb ik niet gespeeld, want op mijn zestiende ben ik naar de arbitrage overgeschakeld. Een sterspeelster zou ik toch nooit worden. Ik zag dat veel jongens van mijn leeftijd arbiter werden en wou het ook eens proberen. Je kon er bovendien al een centje mee verdienen. Twintig euro of zo per match. Op die leeftijd is dat mooi meegenomen. Toen ik aan mijn vader vertelde dat ik ref wou worden, zei hij dat ik het geen jaar zou volhouden. Niet veel mensen hebben in me geloofd.”

Omdat je een vrouw was?

“Een meisje als scheidsrechter was zelden gezien. Hij dacht dat ik veel kritiek zou krijgen en ging er waarschijnlijk van uit dat ik daar niet zou tegen kunnen.”

En kreeg je veel kritiek?

“Ja, toch wel. ‘Zou jij niet beter de afwas gaan doen?’ Of ‘zou je niet beter met een buggy rond rijden in plaats van een match te fluiten?’. Die opmerkingen kwamen vooral van supporters. Ik nam dat nooit persoonlijk. Naar mannelijke refs roepen ze ook van alles. Zo zijn supporters eenmaal.”

Waren er op je zestiende al veel andere meisjes die als scheidsrechter begonnen?

“Niet heel veel en tot op de dag van vandaag nog altijd niet veel. Dat is echt jammer. Dat komt omdat de arbitrage al niet populair is bij de mannen, waarom zou het dan populair zijn bij de vrouwen die sowieso minder met voetbal bezig zijn? Arbiter is een functie met autoriteit. Ook in de zakenwereld vind je minder vrouwen in leidinggevende functies. Nochtans is het heel leuk. Ik heb al veel mensen leren kennen en het heeft een invloed gehad op mijn persoonlijke ontwikkeling. Ik ben veel assertiever geworden. Ik heb geleerd om de leiding te nemen, om te organiseren en om er altijd te zijn.”

Je nam vroeger deel aan missverkiezingen, maar bent daar mee gestopt. Eigenlijk ben jij van een supervrouwelijke naar een supermannelijke wereld gegaan. Heb je daar geen heimwee naar?

“Op die leeftijd weet je nog niet goed welke kant je uit wil. Ik was een vrouw en wou er goed uitzien, maar op een bepaald moment heb ik me gerealiseerd dat elke vrouw knap is op haar manier en dat ik niet meer hoefde mee te doen aan missverkiezingen om te weten wie ik ben. Ik was toen ook al scheidsrechter en de arbitrage laat het eigenlijk niet toe om in de kijker te lopen. De mensen komen niet naar het voetbal om naar de scheidsrechters te kijken. Ze willen refs die zo onopvallend mogelijk zijn. Ik heb dus de keuze gemaakt voor de arbitrage, omdat dat voor mij veel belangrijker was. Meisjes doen vooral mee aan missverkiezingen om zelfbevestiging te krijgen of omdat ze zich vervelen, maar ik heb die zelfbevestiging niet meer nodig.”

Scheidsrechters moeten fysieke testen afleggen om te mogen arbitreren. Hoe zwaar zijn die?

“Ik ben onlangs geslaagd in de testen voor derde klasse. Wij moeten dezelfde normen halen als de mannen. Dus bijvoorbeeld even snel lopen op de spurtjes van veertig meter. Als je in het mannenvoetbal wil arbitreren, moet je fysiek op hetzelfde niveau staan, maar daar heb ik niets op tegen. Ik train daar vijf keer per week voor. Drie looptrainingen en twee krachtrainingen. Ik wil niet onderdoen voor de mannen. Als ik met hen meetrain, zet het me aan om beter te doen. Los van de arbitrage ben ik altijd al sportief geweest en vind ik een goed voorkomen belangrijk. Je zal me zelden met een hamburger of braadworst betrappen. Het enige wat ik drink, is eens een cava, maar voor de rest absoluut niets.”

Ben je ook op het veld met je uiterlijk bezig?

“Ik kan je zeggen dat de mannelijke scheidsrechters ijdeler zijn dan ik. Daar zou je echt van verschieten. In de rust nog eens hun haar in de gel leggen. Ik let er gewoon op dat mijn haar strak zit, maar dan om praktische redenen. Als het loskomt tijdens de match is dat gewoon vervelend.”

Je gebruikt geen vleugje make up om er tijdens de wedstrijd goed uit te zien?

“Daar ben ik niet mee bezig. Ik gebruik dat alleen na de match. Eigenlijk probeer ik om er niet goed uit te zien, omdat ik geen aandacht wil trekken met mijn uiterlijk. Ik wil dat vermijden. Als ik er aantrekkelijk zou uitzien door make up te gebruiken, wekt dat een emotie op die niet gepast is.”

Heb je daar ervaring mee?

“Op mijn achttiende had ik daar veel last van. Ik kreeg verkeerde reacties van vrouwen en mannen, die zeiden dat ik het alleen maar goed deed, omdat ik er goed uitzag. Er kwamen ook veel opmerkingen genre ‘moet ik je rug komen wassen?’ Volgens mij kwam dat allemaal omdat mensen niet gewoon waren aan een vrouwelijke lijnrechter. Clubmensen dachten: ‘Oei, het is een vrouw, wat gaat dat hier worden?’ Maar intussen zijn ze me al gewoon. Het is niet leuk om aangevallen te worden, omdat je er goed uitziet, net daarom wil ik me niet optutten. Dat is het eerste waar mensen dan kritiek zullen op geven. Dat werkt tegen je.”

Meestal is er maar één kleedkamer voorzien voor de scheidsrechters. Hoe lossen jullie dat op?

“Ofwel laten de mannen mij eerst douchen ofwel ga ik achteraf. Veel mensen denken dat wij samen douchen en daar is al veel geroddel van gekomen, maar ik heb me nog nooit omgekleed in het bijzijn van een mannelijke scheidsrechter.”

En hoe zit het eigenlijk met de voetballers zelf? Proberen die je tijdens de match niet te charmeren?

“Dat gebeurt wel eens. Ze proberen op verschillende manieren contact te maken. Ik reageer dan altijd neutraal. Of ze halen hun mooiste glimlach boven.”

Willen ze je soms intimideren?

“Ik ben ook scheidsrechter in het zaalvoetbal en daar kom ik dat meer tegen, omdat je daar korter op elkaar speelt. Ze proberen de hele tijd mijn beslissingen in twijfel te trekken of me het gevoel te geven dat ik als vrouw niet goed genoeg ben. Die spelers willen natuurlijk winnen en die intimidatie is een onderdeel van het spel. Ik til daar niet zwaar aan. Iedere speler heeft zijn tactiek om de scheids aan te pakken.”

Denk je dat vrouwen genoeg autoriteit hebben om op het veld te staan als scheidsrechter?

“Ik vind van wel. Je hebt bij de mannen ook scheidsrechters die karakter hebben en anderen die het niet hebben. Als je als vrouw karakter hebt en de moed om er te staan, kan je zeker carrière maken. Bovendien denk ik zelfs dat vrouwen dat beter kunnen dan mannen. Mannen zijn veel rustiger, als een vrouw fluit. Een man tegen een man geeft vaak een egostrijd. Tegen vrouwen zijn ze beleefder.”

Tot nu toe zijn er maar twee vrouwen geweest die ooit lijnrechter waren in eerste klasse bij de mannen. Hoe ver wil jij geraken?

“Wel, ik ben terug beginnen studeren speciaal voor de arbitrage. Ik heb een diploma communicatiemanagement en werkte in de pr, maar heb gekozen om te beginnen aan een opleiding verpleegkunde. Ik ben namelijk sinds kort ook scheidsrechter bij de internationale vrouwenwedstrijden en dan moet je vaak verlof aanvragen om naar het buitenland te kunnen gaan.”

Dan ben je eigenlijk heel ambitieus.

“En nog geen klein beetje. Ik wil naar eerste klasse en ik ben iemand die niet opgeeft voor ik mijn doel bereikt heb, maar dat zal nog wel een paar jaar duren.”

Vindt je vriend het eigenlijk niet vervelend dat jij constant tussen de mannen loopt?

“Neen, want hij is zelf lijnrechter in eerste klasse. Hij weet hoe het werkt en hij kent ook de meeste refs. Hij is zeker niet jaloers. Hij begrijpt zelfs als geen ander dat het niet makkelijk is voor een vrouw. Hij neemt dat allemaal goed op.”

Ook in interesse om scheidsrechter te worden? Surf dan naar www.belgianfootball.be

HILDE VAN MALDEREN

Gerelateerde artikels