Post Image

Topcoach in the making. Chalalala.

Hij stond zenuwachtig een sigaretje te roken, net voor de thuismatch tegen Standard (15/2/14). ‘Verdikke’, zei hij doodnerveus. ‘Zo’n goed seizoen, maar straks degraderen we toch nog en ben ik meteen weer vergeten als trainer.’ Een momentopname, want een paar maand later speelde Charleroi de finale van play off 2. Dit seizoen zelfs play off 1. En Felice Mazzu? Die wordt getipts als toekomstig toptrainer. Zo gaat dat in het voetbal.

Die thuismatch tegen Standard verloren ze trouwens. Onverdiend na een late domme rode kaart. Mazzu was vorig seizoen de eerste trainer die het winnende Standard van Luzon op Sclessin kon afblokken. De eerste die hen tactisch aftroefde. Iets wat in de Vlaamse media nauwelijks weerklank kreeg. Nochtans: overleven in het zwarte land, daarvoor moet je sterk in je schoenen staan. Dat op zich was al een verhaal waard.

Ik geloofde wel in die Mazzu. Naast een goede trainer ook een interessante mens. Beschaafd en beleefd. Every inch a gentleman. Italian style. Een welkomme afwisseling in alle hysterie. Dus ook al was Charleroi niet meteen het favoriete onderwerp in Het Laatste Nieuws, toch zette ik mijn zin door en trok ik dit seizoen in oktober al naar Charleroi voor zijn eerste grote Vlaamse kranteninterview. Soms moet je eens afwijken van de standaardwegen. Wat hij toen te vertellen had lees je hier.

En die sigaretten? Daar is hij gelukkig mee gestopt. Eergisteren plakte hij zijn eerste nicotinepleister. Belofte maakt schuld. En geef nu toe, een (top)trainer met een sigaret in zijn mond. Dat staat toch (niet meer).

Gerelateerde artikels